GRUPA PRZYGOTOWUJĄCA SIĘ DO PRZYJĘCIA  I KOMUNII ŚW.

Przygotowanie rodziców i ich dzieci
do owocnego przeżycia I Komunii św.
w Parafii Św. Jana Ap. i Ew.

 

Bardzo zależy mi na tym, by przygotowanie do pierwszej Komunii św. stało się okazją do odrodzenia życia religijnego całej wspólnoty rodzinnej. Dlatego obejmujemy nim nie tylko dzieci, ale i rodziców. Oczywiście, przygotowaniem tym pragniemy objąć wszystkich parafian Św. Jana Ap. i Ew., bez względu na to, do jakiej uczęszczają szkoły.

Rodziców zapraszam na katechezy formacyjne oraz do pełnego uczestnictwa w niedzielnych i świątecznych Mszach św.

Dzieci zachęcam do pilnego udziału w katechezie, do uczestnictwa w niedzielnej Mszy św. oraz do udziału w nabożeństwach w ciągu roku.

Drodzy Rodzice! Podejdźcie do tych przygotowań z pełnym zrozumieniem i gorącym sercem. Niech ten czas formacyjny będzie czasem odnowy, przemiany, a dla wielu czasem powrotu do Kościoła i do Boga. Szczęść Boże w tym trudzie.

Przygotowanie do I Komunii świętej trwa cały rok, obejmuje dzieci kl. II, prowadzone jest w szkole i kościele. Przygotowanie parafialne odbywa się równolegle z przygotowaniem szkolnym. I tak:
 

Przygotowanie do I Komunii św. obejmuje także rodziców, gdyż ma być czasem pogłębienia życia religijnego w całej rodzinie. I tak:

Rodzice dzieci:

Przykład Rodziców – skuteczną metodą wychowania chrześcijańskiego

Rodzice wierzący mają obowiązek chrześcijańskiego wychowania swych dzieci. Taki obowiązek wzięli na siebie w dniu zawarcia sakramentalnego związku małżeńskiego oraz przez fakt ochrzczenia swego dziecka.

Właśnie podczas zawarcia sakramentalnego związku małżeńskiego kapłan postawił narzeczonym pytanie: „Czy chcecie z miłością przyjąć i po katolicku wychować potomstwo, którym Was Bóg obdarzy?” Narzeczeni odpowiedzieli: „Tak” i tym samym zobowiązali się do wychowania chrześcijańskiego swego potomstwa.

Także w czasie chrztu św. na pytanie kapłana: „O co prosicie Kościół Boży dla swego dziecka?” Rodzice odpowiedzieli: „O chrzest”. Dalej kapłan mówił: „Prosząc o chrzest dla Waszego dziecka, przyjmujecie na siebie obowiązek wychowania go w wierze... Czy jesteście świadomi tego obowiązku?” I tu rodzice odpowiedzieli: „Jesteśmy świadomi” i w ten sposób po raz drugi zobowiązali się do religijnego wychowania swego dziecka.

Jak wypełnić te zobowiązania?

Nie ma skuteczniejszej metody wychowawczej jak świadectwo życia, czyli przykład, bowiem nie słowa, a przykłady pociągają.

Mówi o tym, na przykładzie swego ojca, papież Jan Paweł II: „Moje lata chłopięce i młodzieńcze łączą się przede wszystkim z postacią mego ojca, którego życie duchowe po stracie żony i starszego syna niezwykle się pogłębiło. Patrzyłem z bliska na jego życie, widziałem, jak umiał od siebie wymagać, widziałem, jak klękał do modlitwy. To było najważniejsze w tych latach, które tak wiele znaczą w okresie dojrzewania młodego człowieka.

Ojciec, który umiał sam od siebie wymagać, w pewnym sensie nie musiał już wymagać od syna. Patrząc na niego, nauczyłem się, że trzeba samemu sobie stawiać wymagania i przykładać się do spełniania własnych obowiązków”.

Przed brakiem dobrego przykładu przestrzega nas Pan Jezus, abyśmy dzieci nie przywodzili do grzechu. Mt 18,6.

Rodzice, chcąc dać dobry przykład życia chrześcijańskiego, powinni przyjąć zasadę:
„W naszym życiu nie będzie dnia bez modlitwy, tygodnia bez Mszy św. i bez piątkowego postu”.

Oczywiście, praktyki religijne powinny być źródłem życia zgodnego z przykazaniami, których syntezą jest przykazanie miłości. Praktyki religijne są tylko środkiem, chociaż bardzo istotnym, pomagającym żyć zgodnie z przykazaniem miłości.

Uczestnictwo ojca i matki we Mszy św. niedzielnej to najlepsza lekcja szacunku dla przykazania: „Pamiętaj abyś dzień św. święcił”.

Klęczący na modlitwie ojciec i matka to najpiękniejsza i najskuteczniejsza katecheza. Trzeba jeszcze dodać, że pięknym świadectwem jest modlitwa rodzinna.

Zachowanie postu jest wyrazem posłuszeństwa Kościołowi, a zarazem pewną formą wyznania swej wiary, gdyż wstrzymanie się od potraw mięsnych jest podyktowane motywami religijnymi.

Drodzy Rodzice! Na progu Nowego Roku Szkolnego przypomnijcie sobie o zobowiązaniach, które wzięliście na siebie w momencie zawarcia sakramentalnego małżeństwa i w dniu chrztu Waszego dziecka. Zaangażujcie się w proces odnowy religijnej swoich rodzin. Niech ten czas przygotowania całej rodziny na przeżycie owocne pierwszej Komunii św. nie zostanie stracony.


Niech Pan Bóg Wam błogosławi w realizacji tych zobowiązań.